Á morgun munum við Vinstri græn í Reykjavík velja fólk í sex efstu sæti framboðslistans til borgarstjórnarkosninganna í vor. Eftir u.þ.b. sólarhring verður ljóst hver kemur til með að leiða listann. Þar sem ég ligg nú lasin í rúminu, spennt yfir því sem verða vill, hef ég verið að hugsa um og rifja upp helstu atburði undanfarinna fjögurra ára.
Ég hef verið annar varaborgarfulltrúi, fyrsti varaborgarfulltrúi og borgarfulltrúi, hef setið í umhverfis- og samgönguráði, skipulagsráði, framkvæmdaráði, íþrótta- og tómstundaráði, leikskólaráði, menningar- og ferðamálaráði og mannréttindaráði, verið í þremur minnihlutum og einum meirihluta. Var meira að segja formaður mannréttindaráðs í hundrað góða daga.
Ég hef unnið með svakalega stórum hópi borgarmálahóps Vinstri grænna, sem hefur hist vikulega og rætt um málefni líðandi stundar. Þessi stóri og breiði hópur hefur unnið saman sem ein heild og fundið út úr hlutum sem hafa þótt óyfirstíganlegir. Smíðað ódauðlegar tillögur og hugsað upp viðbrögð sem hafa breytt.
Ég hef unnið með stórum hópi kjörinna fulltrúa að ólíkum verkefnum, unnið sigra og tapað stórt. Gleði og sorg, stolt og biturð, ánægja og reiði hafa látið á sér kræla í mismiklum mæli við alls kyns aðstæður.
Þessi fjögur ár hafa verið ómetanleg. Ég hef lært heilan helling og áorkað miklu. Ég er þakklát fyrir að hafa fengið að starfa á þessum vettvangi og vona svo sannarlega að ég fái að gera það áfram.
Færslur (RSS)