Fyrir nokkrum dögum bloggaði ég um alla þá vinnu sem þarf að eiga sér stað til að fyrsta vinstrisinnaða ríkisstjórn sögunnar geti komið áherslum sínum á framfæri. Sú færsla fjallaði um eina afmarkaða stofnun í einu afmörkuðu ráðuneyti – RÚV ohf. Ákvörðun umhverfisráðherra um að staðfesta ekki skipulag fyrir virkjanir í neðri Þjórsá er annað dæmi.

Verkefni ríkisstjórnarinnar snúast nefnilega ekki bara um að breyta lögum – heldur einnig að hreinsa til í stjórnkerfinu og aðlaga vinnubrögðin að því lýðræði sem hér á að ríkja. Ákvörðun umhverfisráðherra var stórt skref í þá átt. Fram til þessa hafa stjórnvöld mátt sín lítils, enda hafa völdin þjónað fjármunum frekar en fólki. Nú er öldin önnur, nýr umhverfisráðherra fer fram á að skipulag í landinu sé unnið í samræmi við lög og reglur.

Viðbrögðin láta ekki á sér standa. Fólkið sem vant er að fá að hafa hlutina eins og það vill er frávita yfir ráðherranum. Hún hlýtur að vera vanhæf af því hún hefur skoðanir, hún hefur uppi ærumeiðandi ummæli, hún er á móti atvinnuuppbyggingu og svo framvegis og svo framvegis. Allt er þetta hluti af kerfinu sem við er að eiga. Kerfi Sjálfstæðisflokksins sem fríaði sig ábyrgð á þeim verkefnum sem hann var kjörinn til að sinna og fól hagsmunaaðilum að finna út úr hlutunum.

Og hvað með það þó umhverfisráðherra Íslands hafi skoðanir? –Var hún ekki einmitt kjörinn vegna þess að fólkið í landinu vildi að hún, með allar sínar skoðanir, yrði sinn fulltrúi á Alþingi? –Hún er ekki á móti atvinnuuppbyggingu, en jú – hún vill ekki virkja hverja einustu sprænu á landinu fyrir erlenda álframleiðendur. Það hefur alltaf legið fyrir – og þess vegna varð hún umhverfisráðherra. Af því hún hefur skoðanir – og af því hún stendur með þeim. Það eru vissulega viðbrigði fyrir virkjanasinna sem fram til þessa hafa getað valtað yfir náttúruna án skrafs eða ráðagerða – en því hljóta þeir að venjast.

Hin ársgamla ríkisstjórn hefur unnið hvert þrekvirkið á fætur öðru við fáránlega erfiðar aðstæður. Ákvörðun umhverfisráðherra var eitt þeirra. Það fyllir mig trú og von og vissu um að Ísland muni einn góðan veðurdag verða raunverulegt lýðræðisríki þar sem fólkið og náttúran er sett í forgang.

Ekki er tekið við athugasemdum.