Sumir vilja meina að á Íslandi hafi verið gerð bylting síðasta vetur. Að þá hafi þjóðin gert upp við frjálshyggjuna sem á 17 árum kom þjóðinni á vonarvöl. Þó þjóðin sé e.t.v. óþolinmóð og finnist ekki nóg að gert, þá hafi hún kosið sér nýja fulltrúa og þar með sé málið dautt.
Það er ekki rétt. Byltingunni er ekki lokið. Þó á Alþingi sitji nú vinstrisinnaðasti meirihluti Íslandssögunnar og ný ríkisstjórn hamist við að leiðrétta mistök undanfarinna áratuga, eiga kjósendur mikið verk fyrir höndum.
Sveitarstjórnir voru síðast kjörnar vorið 2006. Á þeim tíma var Bjarni Ármannsson orðaður við forsetaembættið og Hannes Smárason var aðal. Í Reykjavík var myndaður meirihluti Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks sem stefndi að því að byggja vatnsrennibrautagarð í Úlfarsárdal og tryggja nægt framboð einbýlishúsalóða. Þrátt fyrir raðir mistaka og fordæmalaust rót stýrir þessi meirihluti borginni í dag. Það sama er uppi á teningnum víðsvegar um land. Sjálfstæðisflokkurinn, með sína ábyrgðarlausu frjálshyggju og einkavæðnigarstefnu situr við stjórnvölinn þar sem nærþjónusta við fólkið í landinu er veitt.
Í vor heldur byltingin því áfram. Þá munu kjósendur renna yfir afrekaskrá Sjálfstæðisflokksins á kjörtímabilinu – og fyrri kjörtímabilum ef út í það er farið. Þá geri ég ráð fyrir að kjósendur muni skipta frjálshyggju, einkavæðingu, græðgi og glæfraskap út fyrir félagslegt réttlæti, kvenfrelsi, umhverfisvernd og sjálfbæra atvinnuuppbyggingu.
Hér má nálgast ræðu undirritaðrar frá því í haust, þar sem farið er yfir þessi mál í tilefni af sölu á hlut Orkuveitu Reykjavíkur í HS Orku til sænska skúffufyrirtækisins Magma.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Færslur (RSS)